Yetişkinlerin İngilizce Öğrenme Bahaneleri – Yetişkin bir insan İngilizce öğrenmeye karar verdiğinde iki şey olur:
- Motivasyon yükselir.
- Bahaneler uyanır.
Bahaneler pasif değildir. Onlar stratejiktir. Zamanlamaları mükemmeldir.
Hatta bazıları Nobel’e aday gösterilebilir. 😄
İşte yetişkinlerin İngilizce öğrenme sürecinde geliştirdiği o evrensel mazeretler…
😄A Maddesi: “Artık Yaş Geçti”
Bu bahane genellikle 28 yaş sonrası aktifleşir.
Kişi bir anda kendini dil öğrenme için biyolojik olarak emekli ilan eder.
Oysa aynı kişi 7 sezonluk yabancı diziyi altyazılı bitirebilir.
Beyin esnektir. Ama bahane daha esnektir.
😄B Maddesi: “Benim Dil Yeteneğim Yok”
Bu bahane genetik temellidir (!)
Kişi, İngilizce öğrenememesini DNA haritasına bağlar.
Sanki ailesinde birileri fluent olup da soyunda kesilmiş gibi.
İçten içe küçük bir Stephen Krashen sesi “maruz kalman lazım” dese de, bahane daha yüksek sesle konuşur:
“Ben sayısalcıyım.”
😄C Maddesi: “Grameri Tam Öğrenmeden Konuşmam”
Bu, mükemmeliyetçi yetişkinin klasiğidir.
Kişi konuşmayı erteler.
Önce tüm zamanları bitirecektir.
Sonra belki konuşacaktır.
İçeride bir James Clear ruhu “küçük başla” diye fısıldar.
Ama kişi 642. gramer kuralında kaybolur.
Konuşma?
Bir gün.
😄D Maddesi: “Zamanım Yok”
Bu bahane özellikle akşam 21:30’da sosyal medyada 47. videoya geçerken ortaya çıkar.
Günde 20 dakika İngilizceye zaman yoktur.
Ama 2 saat “reels” izlemek zihinsel gelişim sayılır.
Zaman yok değil.
Öncelik yok.
Ama bunu kabul etmek ansiklopedinin doğasına aykırıdır.
😄E Maddesi: “Yurt Dışına Çıkınca Öğrenirim”
Bu, mucize bekleyenlerin favorisidir.
Sanki uçağa biner binmez Heathrow Havalimanı’nda dil otomatik yükleniyormuş gibi düşünülür.
Gerçek:
Yurt içinde susan kişi, yurt dışında da susar.
😄F Maddesi: “Çalışma Serim Bozuldu, Moral Gitti”
Bir streak gider, özgüven çöker.
Sanki 147 günlük seri Nobel hazırlığıymış gibi dramatize edilir.
3 gün ara verince İngilizce hafızadan silinmez.
Ama yetişkin zihni dramatik senaryoyu sever.
😄G Maddesi: “Ben Anlıyorum Zaten”
Bu en tehlikeli bahanedir.
Kişi dizide geçen “okay” kelimesini anlar.
Kendini akıcı sanmaya başlar.
Ama konuşma denemesinde sistem kapanır.
Anlamak ≠ konuşmak.
Ama ego bu eşitsizliği kabul etmez.
😄H Maddesi: “Bir Kursa Yazılayım da…”
Bu bahane eylemi ertelemenin akademik versiyonudur.
Kişi kurs araştırır.
Fiyat bakar.
Yorum okur.
Karar verir gibi yapar.
Ama bugün 5 kelime öğrenmez.
Hazırlık süreci, öğrenmenin önüne geçer.
😄I Maddesi: “Motivasyonum Düşük”
Motivasyon beklenir.
O gelince başlanacaktır.
Oysa bilim şunu söyler:
Motivasyon, eylemin sonucudur.
Ama bunu kabul etmek bahaneler ansiklopedisine zarar verir.
😄J Maddesi: “Yarın Başlarım”
Ansiklopedinin en eski maddesi. 😄
Yarın, tarihin en yoğun günüdür.
Herkes yarın başlayacaktır.
Ama yarın hiçbir zaman bugün kadar müsait değildir. 😄
😄Sonuç: Bahane Üretmek de Bir Yetenektir (Ama CV’ye Yazılmaz)
Yetişkinlerin İngilizce öğrenme sürecinde yaşadığı en büyük mücadele dil değildir.
Ego ile mücadeledir.
Sabırsızlıkla mücadeledir.
Mükemmeliyetçilikle mücadeledir.
Bahaneler rahatlatır.
Ama ilerletmez.
İngilizce öğrenmek için mükemmel zaman gerekmez.
5 dakika gerekir.
Ve belki de en ironik gerçek şudur:
Yetişkin, İngilizce öğrenemediği için değil,
bahaneleri çok iyi öğrendiği için ilerleyemez.
